Sytuacja
Wyobraź sobie małą polską firmę transportową, która otrzymuje zlecenie przewozu elektroniki z Ukrainy do Hamburga. Towar ma zostać odebrany na granicy polsko-ukraińskiej i dostarczony do magazynu w Niemczech. Przewoźnik ma doświadczenie w transporcie krajowym, ale to jego pierwsze zlecenie z towarem spoza UE.
Kluczowe zagadnienia
W tym scenariuszu towar nieunijny wjeżdżający na obszar celny UE musi zostać objęty procedurą celną. Przy tranzycie przez kilka krajów UE stosuje się procedurę tranzytu unijnego - zewnętrzny tranzyt unijny (T1). Oznacza to, że towar jest przemieszczany pod dozorem celnym i nie jest dopuszczony do obrotu na terenie UE.
Przewoźnik w takim przypadku może stać się dłużnikiem celnym, jeśli nie dostarczy towaru do urzędu celnego przeznaczenia lub nie wywiąże się z warunków procedury tranzytu. To poważna odpowiedzialność, często nieznana przewoźnikom przyzwyczajonym do transportu wewnątrzunijnego.
Co warto sprawdzić przed przyjęciem zlecenia
Kto przygotowuje i kto jest odpowiedzialny za zgłoszenie celne? Czy zleceniodawca zapewnił zabezpieczenie celne (gwarancję)? Jakie dokumenty towarzyszą przesyłce oprócz CMR - faktura handlowa, świadectwa pochodzenia, ewentualne pozwolenia? Czy towar nie podlega szczególnym restrykcjom importowym w UE?